Spis treści artykułu
- Dlaczego raporty partnerów przychodzą z opóźnieniem?
- Jak ustawić ewidencję towarów w komisie w Ekosystemie Bimp?
- Co producent widzi po tygodniu w liczbach?
- Ile zarabia partner i jak widać to w Bimp?
- Jak co tydzień kontrolować należności partnerów?
- Co to daje producentowi odzieży?
- Granice scenariusza
- Często zadawane pytania
- Producent przekazał dziesięciu sklepom 1 500 koszulek w komis. W tydzień partnerzy sprzedali 210 szt., a należność 5 880 PLN (210 × 28 PLN) pojawia się w ewidencji w dniu wystawienia raportu sprzedaży.
- Przekazanie towaru, sprzedaż ze wspólnego magazynu i dokument „Sales report” (raport sprzedaży) prowadzi się w sekcji „Ecosystem” (ekosystem). Cena przekazania staje się przychodem producenta i kosztem partnera.
- Stan w każdym sklepie widać w podziale na rozmiar i kolor, a należności partnerów pokazuje raport „Customer settlements” (rozrachunki z nabywcami).
Firma jest fikcyjna. Każde działanie w Bimp to prawdziwa funkcja produktu. Nazwy, ilości i ceny w przykładzie są wymyślone, arytmetykę można sprawdzić kalkulatorem.
Ewidencja towarów w komisie u partnerów jest potrzebna, żeby producent wiedział o sprzedaży w dniu sprzedaży, bez czekania na poniedziałkowy Excel. Dla umownego producenta odzieży to 210 koszulek w tydzień, 5 880 PLN należności partnerów i 1 290 koszulek, które wciąż leżą w sklepach.
Księgowa firmy „Wiśniowy Lis” co poniedziałek zbierała dziesięć tabel w różnych formatach. Jeden sklep przysyłał zdjęcie zeszytu, inny plik bez rozmiarów. Wprowadzanie zajmowało cały dzień, a kierownik w tym czasie decydował, czy drukować kolejną partię, nie wiedząc, co dokładnie się sprzedaje.
Dlaczego raporty partnerów przychodzą z opóźnieniem?
„Wiśniowy Lis” (firma umowna) szyje odzież podstawową i zatrudnia 25 osób. Sprzedaje przez własny sklep internetowy i przez dziesięć sklepów partnerskich, którym przekazuje koszulki w komis. Własność towaru zostaje przy producencie, dopóki kupujący nie zapłaci w kasie partnera.
Raport ze sprzedaży partner przygotowuje raz w tygodniu i to zrozumiałe: ma własną kasę, własnych klientów, własne kłopoty. Dla producenta oznacza to trzy luki:
- czy sprzedano, wiadomo tylko z pliku, który ktoś musi wprowadzić ręcznie;
- należność partnera pojawia się w ewidencji z opóźnieniem, więc kwota do otrzymania jest niedokładna;
- dołożyć do sklepu rozchodzące się rozmiary można dopiero po raporcie, gdy już się skończyły.
Oto tygodniowy obraz sieci, który księgowa zbierała ręcznie:
| Wskaźnik | Wartość |
|---|---|
| Przekazano partnerom, szt. | 1 500 |
| Sprzedano w tygodniu, szt. | 210 |
| Zostało w sklepach, szt. | 1 290 |
| Cena przekazania, PLN | 28 |
| Należność partnerów, PLN | 5 880 |
Obliczenia: 1 500 - 210 = 1 290 szt. zostało, 210 × 28 = 5 880 PLN należności. Cała przekazana partia kosztuje 1 500 × 28 = 42 000 PLN według ceny przekazania, więc w tydzień sprzedano 14% partii (210 / 1 500).
Jak ustawić ewidencję towarów w komisie w Ekosystemie Bimp?
Partnerzy też pracują w Bimp, więc pasuje sekcja „Ecosystem”. Poniżej sześć kroków, przy każdym link do pomocy.
Krok 1. Połączenie dwóch kont. Partner włącza w ustawieniach ewidencji przełączniki „Keep goods records by batches” (prowadzić ewidencję towarów w partiach) i „Receiving goods for sale” (przyjmowanie towarów do sprzedaży). Producent włącza „Transferring goods for sale” (przekazywanie towarów do sprzedaży). Następnie strony wymieniają się ID firm i zakładają sobie nawzajem kontrahentów. Ustawia się to raz dla pary firm: Ecosystem setup, opis ogólny: Ecosystem.
Krok 2. Przekazanie partii. Producent tworzy dokument w Ecosystem → Goods transfer (przekazanie towarów): towar schodzi z magazynu głównego i trafia na magazyn wspólny. U partnera automatycznie pojawia się dokument „Receipt of goods” (przyjęcie towarów) ze statusem „New”. Partner zestawia towary ze swoim słownikiem, tworzy partie i ustawia „Received”. Do tego momentu można odmówić, po nim anulować przekazania już się nie da. Należność na tym etapie nie powstaje: Transferring and receiving goods.
Krok 3. Sprzedaż i „Sales report”. Partner wystawia zwykłą sprzedaż ze wspólnego magazynu, wybiera partię dostawy i zapisuje dokument. Potem w sekcji „Ecosystem” tworzy „Sales report” na podstawie tej sprzedaży. Bimp sam podciąga dostawcę, magazyn, towary i cenę przekazania. Po zapisaniu pojawiają się koszt, zobowiązanie wobec producenta i automatyczne „Supplier order” (zamówienie do dostawcy), które partner opłaca: Consignment sales.
Krok 4. Dwie ceny. Cena w dokumencie przekazania jest dla producenta ceną sprzedaży, a dla partnera ceną zakupu, z której liczy się jego koszt. Cenę detaliczną partner wpisuje w dokumencie sprzedaży i zostaje ona w jego bazie: Prices and cost price in the Ecosystem.
Krok 5. Rozmiar i kolor. Koszulkę prowadzi się jako jeden towar z modyfikacjami według rozmiaru i koloru. Na liście każda modyfikacja stoi w osobnym wierszu ze stanem, więc widać, że w sklepie skończyły się właśnie M i L w kolorze czarnym: Modifications.
Krok 6. Należności partnerów. Raport „Customer settlements” pokazuje dla każdego partnera kolumny „Shipped” (wydano), „Paid” (zapłacono) i „Closing balance” (saldo końcowe). Dodatnie saldo oznacza należność od partnera: Customer settlements report.
Co producent widzi po tygodniu w liczbach?
Dziesięć sklepów sprzedało 210 koszulek z 1 500 przekazanych, ale kierownik dowiaduje się o tym z tygodniowego Excela, a księgowa traci dzień na ręczne wprowadzanie.
Przekazanie partii w Ekosystemie, sprzedaż partnera ze wspólnego magazynu i „Sales report” tworzą należność w dniu wystawienia. Stany widać w podziale na rozmiar i kolor.
Sprzedano 210 szt. po cenie przekazania 28 PLN, czyli 210 × 28 = 5 880 PLN należności partnerów. W sklepach zostało 1 290 koszulek i producent planuje uzupełnienie według stanów.
Umowny rozkład na dziesięciu partnerów po tym, jak wszyscy wystawili raporty sprzedaży. Każdemu przekazano po 150 szt.
| Partner | Sprzedano, szt. | Należność, PLN | Zostało, szt. |
|---|---|---|---|
| Sklep 1 | 35 | 980 | 115 |
| Sklep 2 | 28 | 784 | 122 |
| Sklep 3 | 12 | 336 | 138 |
| Sklep 4 | 18 | 504 | 132 |
| Sklep 5 | 25 | 700 | 125 |
| Sklep 6 | 22 | 616 | 128 |
| Sklep 7 | 15 | 420 | 135 |
| Sklep 8 | 30 | 840 | 120 |
| Sklep 9 | 10 | 280 | 140 |
| Sklep 10 | 15 | 420 | 135 |
| Razem | 210 | 5 880 | 1 290 |
Sprawdzenie sum. Sprzedane: 35 + 28 + 12 + 18 + 25 + 22 + 15 + 30 + 10 + 15 = 210. Należność: 980 + 784 + 336 + 504 + 700 + 616 + 420 + 840 + 280 + 420 = 5 880. Stan: 1 500 - 210 = 1 290, a każdy wiersz to 150 minus sprzedane.
Różnicę między punktami widać. Sklep 1 sprzedał w tydzień 35 szt., sklep 9 tylko 10. Pierwszy warto uzupełnić, a w drugim towar prawdopodobnie leży tam, gdzie nikt go nie kupuje. Decyzję o następnej partii producent podejmuje według tej tabeli.
Ile zarabia partner i jak widać to w Bimp?
Cena przekazania 28 PLN wchodzi w koszt partnera. Jeśli sklep sprzedaje koszulkę za 59 PLN, jego zysk brutto na sztuce to 59 - 28 = 31 PLN. Dla 210 sztuk to 210 × 59 = 12 390 PLN przychodu i 210 × 31 = 6 510 PLN zysku sieci partnerów. Producent tych liczb nie widzi: cena detaliczna zostaje w bazach sklepów.
Przychód producenta od partnerów składa się z tej samej ceny przekazania, czyli 5 880 PLN. Marży detalicznej producent w tym scenariuszu nie dostaje, ale zachowuje kontrolę nad zapasem i nad tym, jak szybko towar się obraca.
Jak co tydzień kontrolować należności partnerów?
Procedura dla ekonomisty jest krótka.
- Otworzyć „Reports → Customer settlements”, wskazać okres i wygenerować raport.
- Pogrupować według nabywców i obejrzeć „Closing balance” przy każdym partnerze.
- Dla partnerów z największą należnością sprawdzić, czy „Sales report” wystawiono na wszystkie sprzedaże.
- Przejrzeć stany modyfikacji u partnera i zdecydować o uzupełnieniu.
Należności widać w jednym raporcie zamiast dziesięciu plików. W razie potrzeby można włączyć „Show closed debts” (pokazuj zamknięte należności), żeby zobaczyć ruch po wszystkich dokumentach. Raport tygodniowy zostaje do uzgodnień.
O podobnym zadaniu dla własnego kanału hurtowego, gdzie cenniki, rezerwy i wydania idą z jednego magazynu, pisze artykuł Ewidencja sprzedaży hurtowej producenta. Gdy kierownik potrzebuje ogólnego obrazu zysku, pieniędzy i należności, pomoże materiał Raportowanie zarządcze w produkcji dla właściciela.
Co to daje producentowi odzieży?
Należność partnera pojawia się w ewidencji po wystawieniu raportu sprzedaży. Na tygodniowy Excel czekać nie trzeba. Księgowa nie wprowadza ręcznie danych dziesięciu sklepów, bo dokumenty powstają w samym systemie na podstawie sprzedaży partnera.
Dla producenta rozwijającego sieć w komisie widoczność stanów to decyzja o kolejnej partii. Jeśli w sklepie kończą się rozmiary M i L, producent widzi to w stanach modyfikacji i wysyła uzupełnienie, zanim kupujący pójdą do konkurenta. Bimp to ukraiński chmurowy ERP dla producentów, a takie przekazanie towaru, sprzedaż i rozliczenia leżą w jednej bazie.
Granice scenariusza
Ekosystem działa, gdy partner też korzysta z Bimp: wymiana dokumentów odbywa się między dwoma kontami. Ze sklepem bez Bimp ten scenariusz nie działa. Należność powstaje dopiero po tym, jak partner wystawił „Sales report”, a producent potwierdził go statusem „Received”, więc dyscyplina partnera w dokumentach pozostaje warunkiem dokładnej ewidencji. Ceny, wielkości i liczba sklepów w przykładzie są wymyślone.
Jak to wygląda w produkcji odzieży z rozmiarami, kolorami i seriami, opowiada strona Program do ewidencji produkcji odzieży i tekstyliów. Funkcje sprzedaży i rozliczeń z nabywcami zebrano na stronie Sprzedaż w Bimp.
Często zadawane pytania
Czy należność partnera powstaje w chwili przekazania towaru w komis?
Nie. Przekazanie nie jest sprzedażą, więc należności nie ma, dopóki partner nie sprzeda towaru klientowi końcowemu i nie wystawi „Sales report”. Dopiero ten dokument zapisuje zobowiązanie wobec producenta.
Czy producent widzi cenę detaliczną, po której sklep sprzedał koszulkę?
Nie. Producent widzi fakt sprzedaży i swoją cenę przekazania. Cena detaliczna zostaje w bazie partnera i tworzy jego przychód oraz marżę.
Czy Ekosystem działa ze sklepem, który nie korzysta z Bimp?
Nie. Do połączenia potrzebne są dwa konta Bimp: producenta i partnera. Sklepom bez Bimp zostaje zwykła ewidencja komisu na podstawie protokołów i raportów.
Jak zobaczyć stan koszulek według rozmiarów u partnera?
Rozmiar i kolor prowadzi się jako modyfikacje jednego towaru. Stan na wspólnym magazynie partnera pokazuje każdą modyfikację osobno, więc widać, których rozmiarów brakuje.
Na prezentacji Bimp ERP specjalista przejdzie z Państwem przekazanie partii partnerowi, sprzedaż i raport sprzedaży, a potem pokaże należność w raporcie.
Zamów demo