Cło, agencja celna i transport w koszcie nabycia importowanych komponentów

Żeby wliczyć cło do kosztu nabycia, dolicza się je razem z usługą agencji celnej i transportem do ceny z faktury i dzieli między pozycje partii według wybranego klucza. W partii z Turcji 7 200 PLN kosztów dodatkowych podnosi fakturę 45 000 PLN do 52 200 PLN, czyli o 16%. Obudowa drożeje przy tym prawie o 28%, a przekaźnik o 12%, więc sposób podziału zmienia koszt poszczególnych pozycji wyraźniej niż koszt całej partii.

Przykład jest umowny: zakład rozdzielnic na 20 osób zamawia u tureckiego dostawcy zasilacze, przekaźniki i obudowy. Kurs 4,50 PLN za euro, stawka cła i kwoty usług są wymyślone.

Z czego składa się wartość importowanych komponentów?

Faktura dostawcy pokrywa pierwszą część wartości. Do niej dochodzą przewóz międzynarodowy, cło, usługa agencji celnej, transport od granicy do magazynu i VAT z importu. Zestaw zależy od warunków dostawy, ale u producenta z importowym łańcuchem takie wiersze pojawiają się przy każdej partii.

Według ogólnej zasady ustawy o rachunkowości do ceny nabycia zapasów wchodzą cena zakupu, cło, koszty transportu i inne koszty związane z zakupem. Podatku, który podlega odliczeniu lub zwrotowi, do ceny nie wlicza się. VAT podatnika VAT zwykle idzie w podatek naliczony. Szczegóły dla konkretnej firmy potwierdza główna księgowa.

Waluta dodaje jeszcze jeden składnik. Fakturę w euro przelicza się na złote po kursie ewidencyjnym i od kursu zależy każda pozycja partii. W przykładzie to 4,50 PLN za euro.

Jakie dane wejściowe ma przykład partii z Turcji?

Partia z trzech pozycji, faktura w euro, waga znana z listu przewozowego.

Udziały według wartości to 48% (21 600 / 45 000), 30% i 22%. Udziały według wagi to 200/600, 100/600 i 300/600, czyli 33,3%, 16,7% i 50%. Nieporęczna obudowa zajmuje w partii połowę wagi i tylko 22% pieniędzy.

Koszty dodatkowe wystawiają różni usługodawcy.

Wartość celną w przykładzie przyjęto jako fakturę plus przewóz międzynarodowy, 45 000 + 3 600 = 48 600 PLN, stawka cła 5% jest jednakowa dla wszystkich pozycji. W prawdziwej partii wartość celną i stawkę ustala zgłoszenie celne.

Jak wliczyć cło do kosztu nabycia importowanych komponentów?

Cło naliczane od wartości dzieli się między pozycje według kwoty. Współczynniki są te same co udziały wyżej, więc 2 430 × 48% = 1 166,40 PLN na zasilacze, 2 430 × 30% = 729 PLN na przekaźniki, 2 430 × 22% = 534,60 PLN na obudowy. Razem 1 166,40 + 729 + 534,60 = 2 430 PLN.

Usługa agencji celnej też idzie według kwoty. Na zasilacze to 288 PLN, na przekaźniki 180 PLN, na obudowy 132 PLN (razem 600 PLN).

Transport zależy od wagi, więc obie części przewozu dzieli się według kilogramów. Przewóz międzynarodowy daje 3 600 / 600 = 6 PLN za kilogram, czyli 1 200, 600 i 1 800 PLN na trzy pozycje. Transport od granicy daje 570 / 600 = 0,95 PLN za kilogram i 190, 95 oraz 285 PLN.

Wiersze sumują się do 2 844,40 + 1 604 + 2 751,60 = 7 200 PLN. Po dodaniu kosztów do faktury dostajemy pełną wartość pozycji i jednostki.

Co będzie, jeśli całą sumę kosztów podzielić według wartości?

Podział wszystkich 7 200 PLN według kwoty dodaje do każdej ceny 16%. Wtedy zasilacz kosztuje 54 × 1,16 = 62,64 PLN, przekaźnik 13,50 × 1,16 = 15,66 PLN, obudowa 99 × 1,16 = 114,84 PLN.

W porównaniu z rachunkiem według kluczy usług zasilacz jest zawyżony o 1,53 PLN, przekaźnik o 0,56 PLN, a obudowa zaniżona o 11,68 PLN (126,52 - 114,84). Dla obudowy to około 9%, bo obudowy stanowią połowę wagi partii, a ich udział w fakturze to tylko 22%. Pieniądze na transport poszły na metal i objętość, a zapisane są na elektronikę.

Jak to zmienia marżę wyrobu?

Rozdzielnica zawiera jedną obudowę, jeden zasilacz i cztery przekaźniki. Cena sprzedaży 290 PLN. Pozostałe materiały i robociznę pomijamy, więc zostaje nadwyżka nad komponentami.

Według cen z faktury komponenty kosztują 99 + 54 + 4 × 13,50 = 207 PLN. Nadwyżka 290 - 207 = 83 PLN, 28,6% ceny. Z kosztami importu te same komponenty kosztują 126,52 + 61,11 + 4 × 15,10 = 248,03 PLN. Nadwyżka 290 - 248,03 = 41,97 PLN, 14,5% ceny.

Różnica to 41,03 PLN na rozdzielnicy, 19,8% względem wartości z faktury. Nadwyżka ponad komponenty jest o połowę mniejsza niż ta, którą obiecywała kalkulacja po cenach dostawcy.

Jaki klucz pasuje do jakiego kosztu?

Klucz wybiera się według tego, od czego zależy kwota. Cło nalicza się od wartości celnej, więc naturalnie dzieli się je według kwoty. Przewóz płaci się za wagę i objętość ładunku, a klucz wagi albo objętości jest bliższy temu, co zużyto. Ubezpieczenie ładunku zależy od wartości i idzie według kwoty. Usługę agencji, zależną od liczby zgłoszeń, dzieli się według kwoty albo ilości, zależnie od tego, jak wystawiono fakturę. Rozładunek wiąże się z liczbą miejsc albo wagą.

W przykładzie cło i agencja leżą na kluczu „By amount”, oba przewozy na kluczu „By weight”. Cło według wagi dałoby obudowie 2 430 × 50% = 1 215 PLN zamiast 534,60 PLN, choć cło nalicza się od wartości, a obudowa to tylko 22% faktury.

Jak zmienia się koszt, gdy faktura przewoźnika przyszła po sprzedaży?

Faktury za transport i cło mogą przyjść z opóźnieniem, gdy część zasilaczy jest już sprzedana. Załóżmy, że z 400 zasilaczy sprzedano 300, a dokument na 2 844,40 PLN kosztów zasilaczy (cło, agencja i oba przewozy) wystawiono później. Przed wystawieniem zasilacz liczył się po 54 PLN, po nim po 61,11 PLN, różnica 7,11 PLN. Na 300 sprzedanych zasilaczy to około 2 133 PLN, o które koszt sprzedanego w minionym okresie był zaniżony.

Na takie przypadki Bimp ma przeliczenie kosztu. Pełne przeksięgowanie dokumentów odbywa się automatycznie po północy, a żeby zobaczyć wynik od razu, otwiera się dokument sprzedaży i księguje go ponownie. Szczegóły opisano w artykule Przeliczenie kosztu. Pełny koszt dalej spisuje się metodą FIFO albo średnią ważoną, zależnie od tego, czy włączona jest ewidencja partii.

Jak kurs wpływa na pełną wartość partii?

Wszystkie obliczenia idą od kursu ewidencyjnego. Jeśli kurs wynosi 4,60 PLN zamiast 4,50, faktura to 10 000 × 4,60 = 46 000 PLN, o 1 000 PLN więcej. Cło od wartości celnej 46 000 + 3 600 = 49 600 PLN rośnie do 2 480 PLN, o 50 PLN. Pełna wartość partii to 46 000 + 3 600 + 2 480 + 600 + 570 = 53 250 PLN wobec 52 200 PLN, różnica 1 050 PLN. Zmiana kursu o 0,10 PLN za euro daje około 2% do partii. Dlatego kurs ewidencyjny w zamówieniu sprawdza się równie uważnie jak kwoty usług.

Jak ująć cło, agencję i transport w Bimp?

Bimp to ukraiński chmurowy system ERP dla producentów. Import z odprawą celną przechodzi w nim przez trzy dokumenty. Najpierw „Supplier order”, gdzie dostawcą jest urząd celny albo agencja, a na jego podstawie płatność na rzecz dostawcy jako zaliczka. Przyjęcia na urząd celny czy agencję się nie tworzy. Potem „Goods receipt” od zagranicznego dostawcy. Przy zakupie w euro albo dolarach walutę określa umowa, a według „Accounting rate” Bimp przelicza kwotę na walutę rachunkowości zarządczej. Szczegóły w artykule Zakup w walucie obcej.

Na podstawie przyjęcia tworzy się „Additional costs”. W polu „Supplier” wybiera się urząd celny albo agencję, w „Supplier order” - zamówienie z zaliczką, w „Service” - „Customs duty” albo „Delivery”, wpisuje kwotę usługi i wybiera w polu Allocate jedną z opcji: „By amount”, „By quantity”, „By weight” albo „By volume”. W tabeli kolumna „Costs” pokazuje udział na każdą pozycję. Jeden dokument można utworzyć od razu na dwa i więcej przyjęć, a zaliczkę dla urzędu celnego zamknąć częściami. Pełną kolejność opisują artykuły Import i odprawa celna oraz Dodatkowe koszty przyjęcia.

Wynik widać w raporcie „Goods receipt with additional costs”, gdzie „Receipt price per unit” i „Cost price per unit” stoją obok siebie. Jeśli koszty ujęto po sprzedaży towaru, koszt aktualizuje się przeliczeniem. Wygodnie porównać liczby z raportu z tabelą wyżej. Jak koszty wchodzą w koszt wytworzenia wyrobu, opisano na stronie Bimp dla producentów.

Co robi Bimp, a czego nie robi?

Bimp rozdziela kwotę kosztów między pozycje przyjęcia według kwoty, ilości, wagi albo objętości, tworzy zobowiązanie wobec urzędu celnego, agencji lub przewoźnika i dolicza udział do kosztu towaru. W formularzu dokumentu jest jedno pole Allocate, więc cło, agencję i transport z różnymi kluczami, jak w przykładzie, ujmuje się osobnymi dokumentami.

Stawki cła, wartości celnej ani kwoty VAT z importu system nie dobiera, bierze się je ze zgłoszenia celnego. Jak dokładnie wpisuje się kwotę VAT w dokumencie „Additional costs” i kiedy trafia ona do kosztu, zależy od ustawienia ewidencji („Cost price without VAT”), a zasady potwierdza główna księgowa. Waga i objętość pozycji muszą być wpisane w kartach towarów, inaczej klucz według wagi nie zadziała.

Co pokazała partia z Turcji?

Faktura na 45 000 PLN zamieniła się w 52 200 PLN kosztu, a 16% narzutu rozeszło się między pozycje od 11,9% na przekaźniku do 27,8% na obudowie. Podział według wagi i kwoty oddzielił pieniądze na metal od pieniędzy na elektronikę. Na rozdzielnicy marża nad komponentami spadła z 28,6% do 14,5%, gdy tylko cło, agencję i oba przewozy dopisano do wierszy zakupu.

Często zadawane pytania