Spis treści artykułu
- Potrzeba zamówienia do dostawcy = stan min. + rezerwy + tempo popytu × głębokość planowania - stan - dostawy w drodze. Bimp liczy ją w kolumnie „Need to purchase” raportu „Purchase planning”.
- W umownym przykładzie kapsli: 20 000 + 4 000 × 31 - 38 000 = 106 000 szt. Dla butelek wychodzi 4 000 szt., bo 60 000 już jest w drodze, a dla etykiet minus 576 000, czyli zamawiać nie ma czego.
- Scenariusz opisuje liczenie według min/max i tempa popytu. Potrzeby ze specyfikacji wyrobów w nim się nie liczą, a tempo popytu dla towarów sezonowych trzeba aktualizować.
Firma jest fikcyjna. Każde działanie w Bimp to prawdziwa funkcja produktu.
Żeby wiedzieć, jak obliczyć zamówienie do dostawcy, potrzebny jest jeden wzór: stan minimalny plus rezerwy plus tempo popytu na okres planowania, minus stan magazynowy i minus dostawy w drodze. W Bimp tę liczbę pokazuje kolumna „Need to purchase” (potrzeba zakupu), a zaopatrzeniowiec nie uzgadnia stanów ręcznie. Umowna „Beskidzka Kropla” doszła do tego po tym, jak linia rozlewu stała półtorej zmiany bez kapsli.
Co się stało w „Beskidzkiej Kropli”?
„Beskidzka Kropla” rozlewa lemoniady i soki, zatrudnia 35 osób, a produkty biorą sieci handlowe i dystrybutorzy. Szklaną butelkę, kapsel i etykietę dowozi trzech różnych dostawców. Kapsle jadą trzy tygodnie, czyli 21 dni.
Zaopatrzeniowiec decydował, co zamówić, na podstawie tabeli stanów i własnego wyczucia. W tabeli stało 38 000 kapsli i liczba wyglądała na wystarczającą. Linia zużywa 4 000 kapsli dziennie, więc zapasu starczało na 9,5 dnia. Dostawca dowozi w 21 dni, więc zamówienie przy takim stanie przyjechałoby już po zatrzymaniu. Linia stanęła dzień przed planowanym rozlewem.
Umowne straty są takie. Linia pracuje na dwie zmiany i daje 4 000 butelek dziennie, a półtorej zmiany przestoju zabrało 3 000 butelek. Przy cenie sprzedaży 1,50 PLN niedobór produkcji to 4 500 PLN przychodu. Jednocześnie w magazynie leży pół roku etykiet: 720 000 sztuk wobec zużycia 4 000 dziennie, czyli 180 dni. Etykieta kosztuje 0,07 PLN, więc w tym zapasie zamrożono 50 400 PLN. Niedobór i nadmiar miały jedną przyczynę: ilości ustalano na oko.
Jak obliczyć zamówienie do dostawcy według min/max i tempa popytu?
W Bimp potrzebę liczy się według wzoru z pomocy:
Need to purchase = Min balance + Reserves + (Demand rate × Planning depth) - Physical balance - Expected deliveries
Głębokość planowania to liczba dni od dzisiaj do daty „Plan until”. Domyślnie to 31 dni. Dalej sześć kroków, które przeszedł zaopatrzeniowiec „Beskidzkiej Kropli”.
Krok 1. Parametry w karcie towaru
W karcie kapsla (Warehouse → Products and services) otwiera się sekcję „Planning”. Zaopatrzeniowiec wpisuje „Demand rate per day” (tempo popytu na dzień) 4 000, „Safety stock, days” (zapas bezpieczeństwa w dniach) 5 i „Delivery time, days” (czas dostawy w dniach) 21. W sekcji „Accounting” „Min balance” (stan minimalny) to 20 000, te same 5 dni popytu (4 000 × 5), a „Max balance” to poziom pełnego uzupełnienia. Jeśli tempo zostawić zerowe, Bimp weźmie je ze sprzedaży z poprzedniego miesiąca. Szczegóły w pomocy Purchase planning.
Krok 2. Liczenie na datę
Zaopatrzeniowiec otwiera Purchases → Purchase planning i wybiera datę „Plan until”. Raport pokazuje dla każdego towaru dostawcę, stan, rezerwę, stan dostępny i kolumnę „Need to purchase”. Rezerwy i towar w drodze są uwzględnione automatycznie. Dla trzech pozycji „Beskidzkiej Kropli” (rezerw nie ma, głębokość 31 dni, popyt 4 000 dziennie, czyli 124 000 za okres) wyszło tak:
| Towar | Stan min. | Popyt za 31 dni | Stan | W drodze | Need to purchase |
|---|---|---|---|---|---|
| Kapsel | 20 000 | 124 000 | 38 000 | 0 | 106 000 |
| Butelka | 30 000 | 124 000 | 90 000 | 60 000 | 4 000 |
| Etykieta | 20 000 | 124 000 | 720 000 | 0 | -576 000 |
Dla kapsla: 20 000 + 124 000 - 38 000 = 106 000 sztuk. Dla butelki: 30 000 + 124 000 - 90 000 - 60 000 = 4 000. Dla etykiety: 20 000 + 124 000 - 720 000 = -576 000. Wynik ujemny oznacza, że zapas pokrywa i minimum, i 31 dni popytu, więc zamawiać nie ma czego.
Krok 3. Zamówienie do dostawcy z Excela
Zaopatrzeniowiec filtruje raport według dostawcy kapsli i eksportuje go do Excela. W Purchases tworzy Supplier order (zamówienie do dostawcy) i na zakładce „Products, services” klika Import. Plik wgrywa się z Excela, a kolumny przyporządkowuje się do pól „Product”, „Quantity” i „Price”. Kapsle po 0,05 PLN na 106 000 sztuk dają 5 300 PLN (106 000 × 0,05).
Stan 38 000 wystarcza tylko na 9,5 dnia, a dostawa trwa 21 dni. Dlatego z jednego liczenia zaopatrzeniowiec robi dwa zamówienia: pilna partia 60 000 sztuk z dostawą w 7 dni i główna na 46 000 sztuk w 21 dni. Razem 60 000 + 46 000 = 106 000. W siódmym dniu zapas wyniesie 38 000 - 7 × 4 000 = 10 000, z pilnej partii będzie 70 000 i do przyjazdu głównej linia ma na czym pracować.
Krok 4. Nazwy dostawcy
Dostawca nazywa kapsel „KR-38 złoty”, a w bazie to „Kapsel 38 mm”. Powiązanie tworzy się na zakładce „Supplier products” karty towaru. Kolumnę „Supplier’s product name” włącza się w zamówieniu ikoną zębatki i kierownik dostaje dokument dostawy, który można sprawdzić bez tłumaczenia (Supplier products).
Krok 5. Data planowana i status
W nagłówku zamówienia pole „Shipment date” zawiera planowaną datę wpływu na magazyn. Dla pilnej partii to siódmy dzień, dla głównej dwudziesty pierwszy. Status zamówienia zmienia się ręcznie: „New”, „In progress”, „Confirmed”, więc przy każdym zamówieniu widać, na jakim jest etapie (Supplier order).
Krok 6. Raport realizacji zamówień
Analiza „Receipts by Supplier” porównuje zamówione z otrzymanym i pokazuje, co jeszcze oczekiwane. Dostawca kapsli niedowiózł część partii głównej. Niedostawa jest widoczna w wierszu zamówienia (Receipts by Supplier).
Co właściciel widzi w raportach?
W raporcie „Purchase planning” właściciel patrzy na kolumnę „Need to purchase” dla całego asortymentu. Pozycje z plusem czekają na zamówienie, pozycje z minusem niczego nie potrzebują. W naszej tabeli do zamówienia idą kapsle (106 000) i butelki (4 000), a etykiety nie.
W analizie „Receipts by Supplier” na koniec miesiąca leżą dwa zamówienia na kapsle po 0,05 PLN:
| Zamówienie | Status | Zamówiono | Otrzymano | Pozostało |
|---|---|---|---|---|
| Pilna partia | Shipped | 60 000 szt., 3 000 PLN | 60 000 szt., 3 000 PLN | 0 |
| Partia główna | Partly shipped | 46 000 szt., 2 300 PLN | 30 000 szt., 1 500 PLN | 16 000 szt., 800 PLN |
Sprawdźmy sumy. Zamówiono 3 000 + 2 300 = 5 300 PLN, co zgadza się z wyliczeniem 106 000 × 0,05. Otrzymano 3 000 + 1 500 = 4 500 PLN, czyli 90 000 szt. Niedostawa 16 000 szt. na 800 PLN (16 000 × 0,05) jest zobowiązaniem dostawcy, które zaopatrzeniowiec wyjaśnia tego samego dnia.
Etykiety przestają zamrażać pieniądze. Potrzeba na nie pojawi się, gdy stan spadnie do 144 000 sztuk (20 000 + 124 000). Z 720 000 stanie się to za (720 000 - 144 000) / 4 000 = 144 dni i dopiero wtedy raport pokaże plus.
Kapsle skończyły się dzień przed rozlewem, linia stała półtorej zmiany i nie wyprodukowała 3 000 butelek wartych 4 500 PLN. W magazynie jednocześnie leży pół roku etykiet za 50 400 PLN.
W kartach towarów ustawiono tempo popytu, stan min., zapas bezpieczeństwa i czas dostawy. Raport „Purchase planning” liczy potrzebę, zamówienie do dostawcy wgrywa się z Excela, a realizację widać w analizie „Receipts by Supplier”.
Wyliczenie umowne dla kapsli: 20 000 + 4 000 × 31 - 38 000 = 106 000 szt., 5 300 PLN. Butelek trzeba 4 000, bo 60 000 jest już w drodze. Etykiet zamawiać nie trzeba, następna potrzeba nastąpi za 144 dni.
Co to daje?
Zaopatrzenie w produkcji napojów zależy od długich terminów dostaw szkła, kapsli i etykiet. Dlatego liczenie na 31 dni naprzód z dostawami w drodze daje zaopatrzeniowcowi więcej niż dzisiejszy stan w tabeli.
Zaopatrzeniowiec dostaje liczbę, którą można sprawdzić arytmetyką, i podstawę do rozmowy z właścicielem: dlaczego zamówiono akurat 106 000. Właściciel widzi niedobór z wyprzedzeniem, na tydzień i więcej przed rozlewem. Według umownych liczb jeden przestój kosztował 4 500 PLN przychodu, a nadmiar etykiet trzymał 50 400 PLN. Obie kwoty zaopatrzeniowiec zobaczyłby w raporcie, zanim powstały.
O tym, jak dobrać zapas bezpieczeństwa i punkt zamawiania, jest artykuł Jak kupować materiały do produkcji: ile zamawiać u dostawcy. Jeśli zakupy zależą od norm zużycia na wyroby, przyda się tekst o normach zużycia materiałów. Funkcje zakupów zebrano na stronie Zakupy, a Bimp to chmurowy ERP dla producentów, tworzony na Ukrainie, w którym działają one obok magazynu i produkcji.
Granice scenariusza
Scenariusz pokazuje liczenie według stanów min/max i tempa popytu. Potrzeby ze specyfikacji wyrobów w tym liczeniu się nie liczą: Bimp bierze stan, rezerwy, tempo sprzedaży i dostawy w drodze. Tempo popytu w karcie ustawia się ręcznie albo Bimp bierze je ze sprzedaży z poprzedniego miesiąca, więc przed letnim szczytem dla lemoniad warto je przejrzeć. Utworzenie zamówienia do dostawcy z liczenia idzie przez eksport do Excela i import, osobnego przycisku w pomocy nie ma. Dostawcę, czas dostawy i cenę kapsli w przykładzie wymyślono, liczby trzeba zastąpić własnymi.
Często zadawane pytania
Według jakiego wzoru Bimp liczy, ile zamówić u dostawcy?
Need to purchase = stan min. + rezerwy + (tempo popytu × głębokość planowania) - stan fizyczny - oczekiwane dostawy. Głębokość planowania to liczba dni do daty „Plan until”, domyślnie 31 dni.
Co będzie, jeśli nie wypełnię tempa popytu w karcie towaru?
Jeśli zostawić 0, Bimp policzy tempo ze sprzedaży z poprzedniego miesiąca. Dla towarów sezonowych, jak lemoniady latem, tempo lepiej wpisywać ręcznie i przeglądać przed szczytem.
Czy liczenie uwzględnia towar, który już zamówiono u dostawcy?
Tak. Towar „w drodze” z utworzonych zamówień do dostawców odejmuje się od potrzeby, więc ta sama pozycja nie jest zamawiana dwa razy.
Jak przekazać policzoną potrzebę do zamówienia do dostawcy?
Przefiltruj raport według dostawcy, wyeksportuj go do Excela, utwórz zamówienie do dostawcy i wgraj plik przyciskiem „Import”. W oknie importu wskazuje się, która kolumna odpowiada towarowi, ilości i cenie.
Zamówcie prezentację, a razem uzupełnimy stan min. i tempo popytu dla Państwa surowców, po czym zobaczymy, co pokaże „Need to purchase”.
Zamów demo