BimpBlog

Rozliczanie usług podwykonawcy w obróbce metalu: cynkowanie osi i koszt partii 53 000 PLN

Przykład umownego zakładu: rozliczanie usług podwykonawcy w obróbce metalu. Cynkowanie w specyfikacji, dług wobec podwykonawcy i koszt partii osi w Bimp.

ДО
Дмитро ОбуховCo-Founder & CEO
Spis treści artykułu
W skrócie
  • Rozliczanie usług podwykonawcy w obróbce metalu zaczyna się w specyfikacji: cynkowanie i obróbka cieplna stoją w niej jako osobne etapy z wykonawcą i umową. Dla partii 500 osi planowa kalkulacja to 104 PLN za sztukę, czyli 52 000 PLN.
  • Podwykonawca wystawił 5,60 PLN za cynkowanie zamiast 4,80 i osobno 600 PLN za transport. Fakt to 53 000 PLN, czyli 106 PLN za sztukę. Różnicę 1 000 PLN widać w dniu wpłynięcia usługi, na długo przed kwartalnym uzgodnieniem.
  • Dług wobec podwykonawcy powstaje z przyjęciem usługi i zamyka się płatnością do konkretnego zamówienia do dostawcy. Stan widać w raporcie „Supplier Settlements” (rozrachunki z dostawcami).

Firma jest fikcyjna. Każde działanie w Bimp to prawdziwa funkcja produktu. Liczby w przykładzie są wymyślone, a producent nie odpowiada żadnemu prawdziwemu przedsiębiorstwu.

Rozliczanie usług podwykonawcy w obróbce metalu wymaga trzech rzeczy: operacji podwykonawcy w technologii wyrobu, osobnego długu wobec niego i faktu w koszcie partii. Dla umownej partii 500 osi Ø40 planowa kalkulacja daje 104 PLN za sztukę, czyli 52 000 PLN. Po protokole z cynkowania i transporcie fakt wynosi 53 000 PLN, czyli 106 PLN za sztukę.

Różnicę 1 000 PLN właściciel zakładu poznawał wcześniej po kwartale. Faktura podwykonawcy dochodziła po miesiącu, koszt partii zapisywano szacunkowo, a długi liczono w zeszycie. Dwa razy w kwartale zapłacono złą kwotę.

Dlaczego koszt partii osi jest znany dopiero po kwartale?

„Metal-Profil” (firma umowna) wykonuje obróbkę mechaniczną części dla producentów maszyn rolniczych i zatrudnia 70 osób. Operacje tokarskie i frezarskie wykonuje się w hali, a obróbkę cieplną i cynkowanie oddaje dwóm podwykonawcom.

Oś Ø40 przechodzi obróbkę tokarską w hali, a obróbkę cieplną i cynkowanie u podwykonawców. Planowa kalkulacja na sztukę wygląda tak.

SkładnikKto wykonujePlan na sztukę, PLNPlan na partię 500 szt., PLN
Metal (półfabrykat)magazyn56,0028 000
Toczeniewłasni pracownicy36,0018 000
Obróbka cieplnapodwykonawca 17,203 600
Cynkowaniepodwykonawca 24,802 400
Razem104,0052 000

Sprawdzenie: 56 + 36 + 7,2 + 4,8 = 104, a 104 × 500 = 52 000. Podwykonawcy biorą 12 PLN ze 104, czyli 11,5% planu. Gdy ich faktury przychodzą z opóźnieniem, ta część zostaje szacunkiem, podczas gdy część produkcyjna jest już zamknięta faktem.

Jak prowadzić rozliczanie usług podwykonawcy w Bimp w sześciu krokach?

Każdy krok jest opisany w pomocy, link stoi obok.

Krok 1. Podwykonawcy, umowy, usługi. W katalogu kontrahentów tworzy się dwóch dostawców i umowę z dostawcą dla każdego: waluta, odroczenie płatności. Nowego dostawcę dodaje się według instrukcji Dodawanie dostawcy. W katalogu towarów pojawiają się usługi „Obróbka cieplna” i „Cynkowanie” z typem „Service” (usługa). W karcie usługi stoi pozycja kosztów z grupy „Cost price” (koszt wytworzenia), inaczej kwota trafi do kosztów okresu i do partii nie wejdzie (Zakup usług).

Krok 2. Specyfikacja osi. W specyfikacji tworzy się etapy. „Toczenie” ma operację ze stawką 36 PLN dla własnych pracowników, a „Obróbka cieplna” i „Cynkowanie” mają jako wykonawcę kontrahenta z umową i koszt 7,20 oraz 4,80 PLN. Suma planowego kosztu stoi na dole zakładki: 104 PLN za sztukę.

Krok 3. Zlecenie produkcyjne. Menedżer tworzy zlecenie produkcyjne na 500 osi. Dla zespołu z kilku części włącza się „Create production orders” (twórz zlecenia produkcyjne), a podrzędne zlecenia na półwyroby powstają automatycznie. W kolumnach operacji widać, że cynkowanie wykona zewnętrzny podwykonawca.

Krok 4. Kompletacja. Gdy metal przeszedł obróbkę, księguje się „Assembly” (kompletacja wyrobu). Zdejmuje ona metal, przyjmuje osie na stan, nalicza płacę akordową tokarzom i tworzy zamówienie do dostawcy dla podwykonawców. Osobno wypisywać tego zamówienia ręcznie nie trzeba.

Krok 5. Przyjęcie usługi i płatność. Gdy podwykonawca zwrócił osie i przysłał protokół, na podstawie zamówienia do dostawcy tworzy się „Goods receipt” (przyjęcie towarów i usług). Kwota pochodzi z protokołu: 5,60 PLN × 500 = 2 800 PLN zamiast planowanych 2 400. Z zaksięgowaniem powstaje dług wobec podwykonawcy. Płatność tworzy się na podstawie tego samego zamówienia (Płatność dla dostawcy), a dług zamyka się właściwym dokumentem.

Transport podwykonawca wystawił osobnym rachunkiem na 600 PLN. Dodaje się go do partii dokumentem „Additional costs” (koszty dodatkowe) z operacją „Production” (Koszty dodatkowe). Dług wobec przewoźnika pojawia się razem z tym dokumentem.

Krok 6. Raporty. Raport „Supplier Settlements” (rozrachunki z dostawcami) pokazuje po każdym podwykonawcy, ile otrzymano usług, ile zapłacono i ile zostało (raport). Raport „Cost of Produced Goods” (koszt wytworzonych wyrobów) daje fakt na partię, który porównuje się z planem specyfikacji (raport).

Wyzwanie

Faktura podwykonawcy przychodzi po miesiącu, więc koszt partii 500 osi zapisuje się szacunkowo. Dług wobec podwykonawców prowadzi się w zeszycie, i dwa razy w kwartale zapłacono złą kwotę.

Rozwiązanie z Bimp

Cynkowanie i obróbka cieplna stoją w specyfikacji jako operacje podwykonawców z umową. Kompletacja tworzy zamówienie do dostawcy, przyjęcie usługi zapisuje dług, a raporty pokazują dług i koszt partii.

Wynik w liczbach

Plan 56 + 36 + 7,2 + 4,8 = 104 PLN za sztukę, 52 000 PLN na partię. Fakt: cynkowanie 5,60 PLN zamiast 4,80, transport 600 PLN. Razem 53 000 PLN, czyli 106 PLN za sztukę. Odchylenie 1 000 PLN (1,9%) widać w dniu wpłynięcia usługi.

Ile kosztuje odchylenie i skąd się wzięło?

Odchylenie składa się z dwóch części: 400 PLN za wyższą cenę cynkowania (0,80 PLN × 500) i 600 PLN za transport, którego nie było w planie. Razem 1 000 PLN. Sprawdzenie: 52 000 + 1 000 = 53 000, a 53 000 / 500 = 106 PLN za sztukę. Odchylenie to 1 000 / 52 000 = 1,9% planu.

Dla partii z ceną sprzedaży 128 PLN za sztukę, czyli 64 000 PLN przychodu, wynik wygląda tak.

WskaźnikPlanFakt
Koszt partii, PLN52 00053 000
Zysk, PLN12 00011 000
Rentowność18,8%17,2%

Rentowność 12 000 / 64 000 = 18,75%, a 11 000 / 64 000 = 17,19%. Strata 1,6 punktu procentowego wydaje się drobna, ale powstała na jednej partii z dwóch przyczyn. Jeśli podwykonawca podniesie cenę cynkowania jeszcze o 40 groszy, a transport stanie się regularny, marża osi wyraźnie spadnie. Właściciel widzi to przy każdej partii i negocjuje z podwykonawcą, póki zlecenie jest jeszcze w toku.

Gdy protokół przychodzi z datą wsteczną, koszt w już dokonanych sprzedażach aktualizuje się przez przeksięgowanie. Jak to działa i dlaczego raporty się nie psują, opisuje artykuł Przeliczenie kosztu po spóźnionej fakturze.

Jak nie zapłacić podwykonawcy złej kwoty?

Błędy w kwocie brały się stąd, że dług leżał w zeszycie osobno od dokumentów. W Bimp dług równa się różnicy między tym, co podwykonawca wykonał, a tym, co zapłaciliśmy. Przykład dla cynkowania partii.

Wskaźnik w raporcie dla podwykonawcy 2Kwota, PLN
Saldo początkowe0
Zakupy (wg protokołu: 5,60 × 500)2 800
Zapłacono (zaliczka)1 200
Saldo końcowe1 600

Dodatnie saldo końcowe oznacza dług wobec podwykonawcy, ujemne oznacza zaliczkę, pod którą usługi jeszcze nie wykonano. Księgowa nie musi pamiętać, co już przelano: otwiera umowę w raporcie i widzi 1 600 PLN. Jeśli płatność utworzono na podstawie zamówienia, do którego było przyjęcie, dług zamknie się właściwym dokumentem. Działania księgowej, które wcześniej dawały błąd, teraz sprawdza raport.

Drugi podwykonawca, który wykonuje obróbkę cieplną, wystawił protokół na 7,20 × 500 = 3 600 PLN i zakład zapłacił go w całości. Saldo końcowe u niego to 0 PLN. Łączny dług za partię składa się z 1 600 PLN dla cynkowni i 600 PLN dla przewoźnika, razem 2 200 PLN. Tę kwotę księgowa widzi w raporcie bez rachunków w zeszycie i decyduje, jaką płatność zaplanować na tydzień.

Gdy podwykonawców jest więcej niż dwóch, raport grupuje się po dostawcy i umowie. Wtedy widać, kto po płatnościach zostaje z saldem, a komu zakład nic nie jest winien i ma zaliczkę. Zaopatrzeniowiec rozmawia z podwykonawcą z liczbą w ręku: „macie protokół na 2 800, zapłaciliśmy 1 200”. Zapłacić złą kwotę jest trudniej, bo każda płatność jest powiązana z zamówieniem do dostawcy, a saldo widać w tym samym raporcie. Jeśli podwykonawca przyśle ponaglenie na większą sumę, księgowa porównuje je z przyjęciami po umowie i w minutę widzi, gdzie leży rozbieżność.

Co to daje?

Właściciel zakładu dostaje faktyczny koszt partii zaraz po wpłynięciu usługi. Decyzje o cenie, o zmianie podwykonawcy czy o żądaniu rabatu podejmuje na liczbach, które już są, i nie czeka na uzgodnienie z końca kwartału.

Księgowa zamyka długi po dokumentach. Technolog widzi, że operacja podwykonawcy jest częścią technologii: jej stawka stoi w specyfikacji obok toczenia. Zaopatrzeniowiec śledzi odchylenia po podwykonawcach i po transporcie. Bimp to ukraińska chmurowa ERP dla producentów, a specyfikacja, zamówienie do dostawcy, dług i koszt działają w jednym systemie, bez eksportów między programami.

Granice scenariusza

Scenariusz opisuje partię, w której podwykonawcy wykonują operacje na własnym metalu zakładu, a ich usługi kupuje się na podstawie umowy. Ewidencja materiałów powierzonych, gdy metal należy do zamawiającego, jest omówiona osobno. Bimp sam nie zna ceny podwykonawcy: aktualną kwotę wpisuje się w przyjęciu według protokołu, a plan w specyfikacji aktualizuje się ręcznie, gdy ceny się zmieniły. Pozycję kosztów z grupy „Cost price” ustawia się w kartach usług przed pierwszym dokumentem. Nazwy przycisków w interfejsie warto zweryfikować w swojej wersji.

Różnica między planem a faktem wyniosła 1 000 PLN na jednej partii osi i stała się znana w dniu protokołu. Jak skonfigurować taką ewidencję dla Waszych części, opisuje strona Bimp dla producentów.

Często zadawane pytania

Jak w specyfikacji wskazać, że operację wykonuje podwykonawca?

Na zakładce „Stages and operations” (etapy i operacje) w kolumnie „Performer” (wykonawca) wybiera się kontrahenta i wskazuje umowę. Dla podwykonawcy umowa jest obowiązkowa: wtedy rozrachunki za wykonane prace księgują się automatycznie przy zamknięciu produkcji.

Skąd bierze się zamówienie do dostawcy dla podwykonawcy?

Tworzy je „Assembly” (kompletacja wyrobu). Dla operacji outsourcingu w dokumencie wskazuje się dostawcę i umowę, a po zaksięgowaniu Bimp generuje zamówienie do dostawcy.

Jak nie przepłacić podwykonawcy?

Płatność tworzy się na podstawie zamówienia do dostawcy, do którego było przyjęcie usługi. Wtedy dług zamyka się właściwym dokumentem, a raport „Supplier Settlements” pokazuje saldo końcowe po każdej umowie.

Gdzie trafia transport części od podwykonawcy?

Dodaje się go dokumentem „Additional costs” (koszty dodatkowe) z operacją „Production” (produkcja). Kwota zwiększa koszt partii i tworzy dług wobec przewoźnika.

Zobaczcie podwykonawców w swojej technologii

Na prezentacji Bimp ERP specjalista razem z Państwem wprowadzi do specyfikacji Państwa część z operacjami podwykonawców i pokaże dług oraz koszt partii w raportach.

Zamów demo
ДОДмитро ОбуховCo-Founder & CEO