Spis treści artykułu
- Kalkulacja kosztu nakładu w poligrafii składa się z papieru, farby i usług podwykonawców. Dla umownego nakładu 5 000 ulotek za 4 500 PLN to 1 690 + 250 + 450 = 2 390 PLN, a zysk wynosi 2 110 PLN, czyli 46,9%.
- Właściciel widział 84,4%, bo papier kupiony z zaliczki trafił do kosztów ogólnych miesiąca. W nakładzie zostały tylko farba z magazynu (250 PLN) i protokół laminatora (450 PLN).
- W Bimp trzy źródła schodzą się na zamówieniu klienta: rozchód farby z typem „Cost price”, rozliczenie zaliczki z przełącznikiem „Add to cost price” i przyjęcie usługi od podwykonawcy. Sumę widać w raportach „Accumulated cost” i „Gross profit”.
Firma jest fikcyjna. Każde działanie w Bimp to prawdziwa funkcja produktu. Liczby w przykładzie są wymyślone.
Kalkulacja kosztu nakładu w poligrafii składa się z papieru, farby i usług podwykonawców przy obróbce końcowej. Dla umownego nakładu 5 000 ulotek to 1 690 + 250 + 450 = 2 390 PLN. Nakład sprzedano za 4 500 PLN, więc zysk brutto wynosi 2 110 PLN, czyli 46,9% przychodu.
Właściciel drukarni, o której mowa, liczył inaczej. W jego raporcie farba z magazynu kosztowała 250 PLN, protokół laminatora 450 PLN, i wychodził zysk 3 800 PLN, czyli 84,4%. Papier za 1 690 PLN kupiono z zaliczki w hurtowni, a księgowość zaksięgowała go w kosztach ogólnych miesiąca. Do nakładu nie dotarł.
Dlaczego zysk nakładu wygląda jak 84,4%, a wychodzi 46,9%?
LinijkaDruk (firma umowna) to drukarnia na 20 osób. Nakłady ulotek, folderów i katalogów robi na zamówienie, każdy osobno. Falcowanie i laminację częściowo oddaje podwykonawcom.
Nakład 5 000 ulotek przeszedł trzema różnymi kanałami i każdy trafiał do ewidencji osobno.
| Składnik | Kwota, PLN | Jak trafiał do ewidencji |
|---|---|---|
| Papier | 1 690 | kupił handlowiec z zaliczki, księgowość wpisała w koszty ogólne |
| Farba | 250 | rozchód z magazynu, widoczny dla właściciela |
| Laminacja | 450 | protokół podwykonawcy, widoczny dla właściciela |
| Razem | 2 390 |
Właściciel widział 250 + 450 = 700 PLN i liczył 4 500 - 700 = 3 800 PLN. To 84,4% przychodu. Różnica względem realnego wyniku to 1 690 PLN papieru.
Tak bywa w każdej drukarni, w której materiał kupuje się za gotówkę albo kartę pracownika. Pieniądze wyszły z kasy, paragon leży u księgowej, a zamówienie o tym nie wie.
Jak wykonać kalkulację kosztu nakładu w poligrafii w Bimp?
Droga od zamówienia do zysku to sześć kroków. Przy każdym link do pomocy.
Krok 1. Zamówienie klienta na nakład. Handlowiec wystawia „Customer order” (zamówienie klienta) na 5 000 ulotek za 4 500 PLN. Na nim gromadzą się wszystkie koszty nakładu, więc tworzy się je, zanim ktokolwiek kupi papier albo weźmie z magazynu farbę.
Krok 2. Farba z magazynu. Farbę przypisuje się do zamówienia dokumentem „Write-off” (rozchód zapasów). W polu „Operation type” (typ operacji) zamiast „Expenses” (koszty) wybiera się „Cost price” (koszt wytworzenia), w nagłówku wskazuje zamówienie, a pozycję bierze z grupy „Cost price expenses”. Wartość 250 PLN trafia do nakładu w dniu rozchodu, jeszcze przed wydaniem (Write-off to cost price). Ten sam skutek daje dokument „Stock transfer” (przesunięcie zapasów) z rodzajem „Cost price”. Ogólną logikę opisuje artykuł Cost accumulation.
Krok 3. Papier z zaliczki. Handlowiec dostał na zaliczkę 1 700 PLN w gotówce: dokument „Issue of accountable funds” (wydanie zaliczki) (Accountable funds). Kupił papier za 1 690 PLN i oddał paragony. Księgowa wystawia „Expense report” (rozliczenie zaliczki): włącza przełącznik „Add to cost price”, wybiera pozycję z grupy „Cost price” i zamówienie klienta na ulotki. Pozostałe 10 PLN handlowiec zwraca do kasy dokumentem „Return of accountable funds” (zwrot zaliczki). Zobowiązanie pracownika zostaje zamknięte, a 1 690 PLN ląduje na nakładzie.
Krok 4. Laminacja u podwykonawcy. Na podstawie zamówienia klienta tworzy się zamówienie do dostawcy: podwykonawca, usługa „Laminacja ulotek”, ilość 5 000, cena 0,09 PLN za ulotkę, razem 450 PLN. Gdy podwykonawca zwróci nakład i podpisze protokół, na podstawie zamówienia tworzy się „Goods receipt” (przyjęcie towarów i usług). Warunek jest jeden: w karcie usługi stoi pozycja kosztowa z grupy „Cost price”, inaczej kwota pójdzie w koszty okresu i do nakładu nie dotrze (Purchasing services, Goods receipt). Razem z kosztem powstaje zobowiązanie wobec podwykonawcy, widoczne w rozrachunkach z dostawcami.
Krok 5. Raport „Accumulated cost”. Otwórzcie Reports → Accumulated cost (raporty → skumulowany koszt), pogrupujcie według pozycji kosztowej, rozbijcie według zamówień i włączcie trzeci poziom „Documents”. Pod zamówieniem na ulotki stoją trzy wiersze: 1 690, 250 i 450 PLN, a obok dokument, który utworzył każdy z nich (raport). Jeśli czegoś brakuje, widać, którego dokumentu jeszcze nie wystawiono.
Krok 6. Wydanie i zysk. Nakład przekazuje się klientowi dokumentem „Sales of goods and services” (sprzedaż towarów i usług) (Shipment). Raport „Gross profit” (zysk brutto) pogrupowany według zamówień pokazuje przychód 4 500 PLN, koszt 2 390 PLN i zysk 2 110 PLN (raport).
Nakład 5 000 ulotek sprzedano za 4 500 PLN. Papier kupiono z zaliczki i trafił do kosztów ogólnych, więc właściciel widzi tylko farbę i laminację i uważa, że zysk to około 84%.
Rozchód farby z typem „Cost price”, rozliczenie zaliczki z przełącznikiem „Add to cost price” i przyjęcie usługi podwykonawcy zbierają na zamówieniu wszystkie trzy źródła kosztów.
Papier 1 690 + farba 250 + laminacja 450 = 2 390 PLN. Zysk brutto 4 500 - 2 390 = 2 110 PLN, czyli 46,9% przychodu. Właściciel widział 3 800 PLN (84,4%), różnica wynosi 1 690 PLN.
Co właściciel widzi w raportach?
W raporcie „Gross profit” przy zamówieniu stoją trzy liczby: przychód 4 500 PLN, koszt 2 390 PLN i zysk 2 110 PLN. Rentowność wynosi 2 110 / 4 500 = 46,9%. Narzut na koszt to 2 110 / 2 390 = 88,3%. Oba procenty opisują te same pieniądze i w rozmowie z księgową warto uzgodnić, o którym mowa.
To samo w przeliczeniu na 1 000 ulotek:
| Wskaźnik | Na 1 000 ulotek, PLN | Na nakład, PLN |
|---|---|---|
| Cena | 900 | 4 500 |
| Papier | 338 | 1 690 |
| Farba | 50 | 250 |
| Laminacja | 90 | 450 |
| Koszt | 478 | 2 390 |
| Zysk | 422 | 2 110 |
Cenę kolejnego takiego nakładu właściciel ustala teraz od pełnej kwoty. Jeśli chce rentowności 50%, cena nakładu musi wynosić 2 390 / (1 - 0,5) = 4 780 PLN, czyli 956 PLN za 1 000 ulotek. To o 280 PLN (6,2%) więcej niż obecnie. Dla klienta ze stałymi zamówieniami właściciel może zostawić 4 500 PLN, wiedząc, że to 46,9%. Decyzję o rabacie podejmuje już z właściwą liczbą.
Ten nawyk daje jeszcze jeden skutek: podwyżka cen papieru od razu widać w zysku. Załóżmy, że hurtownik podniósł cenę o 10%, a papier na powtórny nakład kosztuje 1 690 × 1,1 = 1 859 PLN. Koszt wynosi 1 859 + 250 + 450 = 2 559 PLN, a zysk przy tej samej cenie 4 500 - 2 559 = 1 941 PLN, czyli 43,1%. Spadek o 3,8 punktu procentowego właściciel widzi w pierwszym raporcie do zamówienia i może poprawić cenę przed wydaniem.
Kontrolę papieru zapewnia raport „Accountable persons” (rozrachunki z osobami rozliczającymi zaliczki). Pokazuje, ile wydano handlowcowi, ile się rozliczył i ile zostało przy nim (raport). Paragon leżący w portfelu nie ginie już między zakupem a księgowością.
Gdzie jeszcze trafiają koszty dodatkowe nakładu?
Jeśli podwykonawca wystawi osobną fakturę za dowóz albo agencja celna weźmie prowizję, dodaje się je do nakładu dokumentem „Additional costs” (koszty dodatkowe) (Additional costs). Koszty ogólne drukarni, na przykład czynsz czy prąd, rozlicza się na nakłady pod koniec miesiąca. Jak to zrobić według ilości albo kwoty, opisuje artykuł Rozliczanie kosztów pośrednich na koszt wytworzenia: trzy klucze i przykład na 12 wyrobach. O wydatkach poza ceną towaru, które też docierają do kosztu, przeczytacie w materiale Cło, agencja celna i transport w koszcie nabycia importowanych komponentów.
Co to daje firmie?
Właściciel drukarni dostaje odpowiedź na główne pytanie każdego zamówienia: ile zarobiłem na tym nakładzie. Pojawia się w codziennym raporcie, bez czekania, aż księgowość zamknie miesiąc.
Handlowiec odpowiada za papier paragonami i rozliczeniem zaliczki. Jeśli kupił materiał i nie oddał rozliczenia, kwota wisi na nim w raporcie rozrachunków, a księgowa przypomina o paragonach tego samego dnia. Dla drukarni, w której papier kupuje się co tydzień, to godziny mniej na uzgadnianiu. Ekonomista na koniec miesiąca porównuje nakłady między sobą i od razu widzi, na którym marża jest najniższa, na którym najwyższa i dlaczego. Księgowa nie ustala, do którego zamówienia należy zakup, bo zamówienie jest wskazane w samym dokumencie. Bimp to ukraiński chmurowy ERP dla producentów, a wszystkie trzy kanały kosztów działają w jednym systemie, bez eksportów między programami.
Granice scenariusza
Scenariusz pokazuje nakład sprzedawany jednym wydaniem i koszty z trzech źródeł. Bimp sam nie zgaduje ceny papieru: kwotę wpisuje handlowiec w rozliczeniu zaliczki, a pozycję kosztową z grupy „Cost price” ustawia się przed pierwszym dokumentem. Jeśli pozycja należy do kosztów administracyjnych, kwota pójdzie w koszty okresu i do nakładu nie trafi. Scenariusz nie obejmuje planowanego kosztu według specyfikacji, a etapy produkcyjne druku, jak ustawianie maszyny czy braki, wymagają osobnego opisu. Nazwy przycisków w interfejsie warto porównać ze swoją wersją.
Różnica między obrazem właściciela a rzeczywistością wyniosła 1 690 PLN na jednym nakładzie: papier, który nigdy nie trafił do zamówienia. Jak ustawić taką kalkulację w drukarni, opisuje strona Bimp dla produkcji poligraficznej.
Często zadawane pytania
Jak przypisać do nakładu papier kupiony z zaliczki?
Handlowiec rozlicza się dokumentem „Expense report” (rozliczenie zaliczki). Włącza w nim przełącznik „Add to cost price”, wybiera pozycję z grupy „Cost price” i zamówienie klienta. Kwota pojawia się w raporcie „Accumulated cost”.
Czy laminacja podwykonawcy trafi do kosztu automatycznie?
Tak, jeśli w karcie usługi jest pozycja kosztowa z grupy „Cost price”. Wtedy przyjęcie usługi utworzone na podstawie zamówienia do dostawcy gromadzi kwotę na zamówieniu klienta i jednocześnie tworzy zobowiązanie wobec podwykonawcy.
Jaki typ operacji wybrać przy rozchodzie farby?
W dokumencie „Write-off” (rozchód) wybiera się typ operacji „Cost price” zamiast „Expenses”. W nagłówku wskazuje się zamówienie klienta, a pozycję bierze z grupy „Cost price expenses”.
Gdzie zobaczyć, z jakich dokumentów powstał koszt nakładu?
W raporcie „Accumulated cost”. Po włączeniu trzeciego poziomu „Documents” pod każdą kwotą widać rozchód, rozliczenie zaliczki albo przyjęcie, które ją utworzyły.
Na prezentacji Bimp ERP specjalista przejdzie z Państwem ten scenariusz na jednym z Państwa zamówień: od papieru i farby do zysku w raporcie.
Zamów demo