Wynagrodzenie akordowe w produkcji: 38 stanowisk pracy w Bimp

Firma jest fikcyjna. Każde działanie w Bimp to prawdziwa funkcja produktu.

Wynagrodzenie akordowe w produkcji liczy w Bimp dokument „Piecework pay” (płaca akordowa): bierze liczbę par z zatwierdzonego „Assembly” (dokument wytworzenia wyrobu), mnoży przez stawkę operacji i kładzie kwotę na koszt pary. Księgowej zostaje sprawdzić sumy. W umownej fabryce obuwia „Krokus” miesięczne liczenie skróciło się z dwóch dni roboczych do dwóch godzin (umownie).

Jak liczono akord na 38 stanowiskach?

W „Krokusie” (firma umowna) pracuje 65 osób. Akord za pary obowiązuje na 38 stanowiskach w krojowni, przy zaciąganiu i na szyciu, reszta załogi, łącznie z kadrą inżynieryjno-techniczną, jest na stałej pensji. Fabryka szyje seryjnie, partiami.

Pod koniec miesiąca księgowa liczyła akord z tabel i zajmowało to dwa dni robocze, czyli 16 godzin. Stawki się zmieniają, zaliczki zaliczała ręcznie, a majstrowie dwa razy na kwartał spierali się o kwotę, bo nie mogli jej sprawdzić. Do kosztu pary robocizna trafiała jedną ogólną liczbą i na każdy model osobno nikt jej nie dzielił.

Przykład jednej partii modelu „Laura”. Fabryka robi 1 200 par, stawki są takie: zaciąganie 1,80 PLN, szycie cholewek 1,20 PLN. W jednym miesiącu takich partii jest dziesięć, czyli 12 000 par.

Jak w Bimp liczy się wynagrodzenie akordowe w produkcji?

Kroków jest sześć, a każdy opiera się na artykule pomocy.

Krok 1. Karta pracownika

W Payroll → Employees (kadry i płace, pracownicy) księgowa tworzy kartę: imię i nazwisko, stanowisko („Zaciągacz”), data przyjęcia, status „Hired”. Do karty przypisuje się użytkownika, żeby pracownik wchodził do systemu, oraz w razie potrzeby kod kreskowy. Stawkę osobistą wpisuje się w bloku „Salary accruals” i ma ona pierwszeństwo przed ogólną z katalogu (Employee card).

Krok 2. Stawki w katalogu

W Catalogs → Accrual types (rodzaje naliczeń) pojawiają się wiersze „Lasting” (zaciąganie, 1,80 PLN), „Upper stitching” (szycie cholewek, 1,20 PLN) i pensja majstra. Każdą stawkę opisuje się raz, potem wybiera się ją w dokumentach. Gdy szycie cholewek podrożało do 1,30 PLN, księgowa zmienia jedną liczbę. Dla 12 000 par różnica to 12 000 × 0,10 = 1 200 PLN miesięcznie, a akord na parę rośnie z 3,00 do 3,10 PLN (Accrual types).

Krok 3. Akord z „Assembly”

Hala wykonała partię, a kierownik zatwierdza „Assembly” z wypełnioną zakładką „Operations”. Bimp tworzy „Piecework pay” automatycznie, można go też utworzyć przyciskiem Create based on z zatwierdzonego „Assembly”. Rodzaj operacji to „Production”, rozliczenie „By products”, a „Creation date” i miesiąc naliczenia należą do jednego miesiąca (Piecework pay, Piecework scenarios, Assembly).

Na zakładce „Accruals” widać każdego pracownika, liczbę operacji i stawkę. Majster otwiera dokument i sam sprawdza swoje pary. Cały łańcuch od „Assembly” do wypłaty widać na zakładce „Links”.

Materiały na parę kosztują 42 PLN (umownie), akord za te dwie operacje 3 PLN. Koszt pary to 45 PLN, a całej partii 1 200 × 45 = 54 000 PLN. Żeby przykład się zmieścił, innych operacji akordowych i kosztów pośrednich tu nie liczymy.

Krok 4. Zaliczka w połowie miesiąca

Piętnastego zaciągacz Kowalski prosi o zaliczkę. Księgowa tworzy dokument „Salary payout” (wypłata wynagrodzenia) z flagą „Offset advance”, wybiera rodzaj naliczenia i wpisuje 1 000 PLN. Pieniądze idą z kasy albo rachunku, a koszty okresu zaliczka nie zwiększa. Gdy powstanie naliczenie, zaliczkę zalicza się przyciskiem „Offset advances” (Advances).

Krok 5. Pensje i premie kadry

Dla 27 pracowników na stałej pensji księgowa tworzy dokument „Salary accrual” (naliczenie wynagrodzeń) z pozycją kosztów „Production staff salary”. Trzech majstrów ma pensję po 8 000 PLN i premię 10%, czyli 800 PLN każdy. Razem 3 × 8 000 + 3 × 800 = 26 400 PLN. Ta kwota zmniejsza zysk okresu, ale do kosztu konkretnej partii nie wchodzi. Wypłatę tworzy się na podstawie naliczenia (Salary accrual, Salary payout).

Krok 6. Raport zadłużenia i harmonogram płatności

W bloku „Payment” wypłat akordowych i pensji księgowa dodaje datę do harmonogramu płatności i dyrektor finansowy widzi, kiedy potrzebne są pieniądze. Zadłużenie wobec każdego pracownika pokazuje raport „Salary accrued and paid” (raport).

Co właściciel widzi w raportach?

Raport „Salary accrued and paid” na koniec miesiąca. Zadłużenie to naliczono minus wypłacono.

Sprawdźmy sumy. Kowalski wykonał 1 500 par zaciągania: 1 500 × 1,80 = 2 700 PLN, a po zaliczce 1 000 PLN zostaje 1 700 PLN. Nowak zrobił 1 000 par szycia cholewek: 1 000 × 1,20 = 1 200 PLN, zadłużenie po zaliczce 500 PLN to 700 PLN. Majstrowi Wiśniewskiemu naliczono pensję 8 000 PLN i premię 800 PLN, razem 8 800 PLN. W wierszu „Razem” 2 700 + 1 200 + 8 800 = 12 700 PLN naliczono, 1 000 + 500 = 1 500 PLN wypłacono, a zadłużenie 12 700 - 1 500 = 11 200 PLN.

Dla akordu miesięcznego te same stawki dają obraz całości. Przy zaciąganiu 8 pracowników po 2 700 PLN to 21 600 PLN (12 000 par × 1,80), przy szyciu cholewek 12 pracowników po 1 200 PLN to 14 400 PLN (12 000 par × 1,20). Razem 21 600 + 14 400 = 36 000 PLN i ta kwota zgadza się z dziesięcioma partiami po 3 600 PLN.

Dzięki temu spór z majstrem wygląda inaczej. Wcześniej przychodził do księgowej z własnym zapisem w notesie i porównać obie liczby można było tylko po tabelach. Teraz majster otwiera dokument „Piecework pay”, znajduje swój wiersz na zakładce „Accruals” i widzi liczbę par, stawkę i kwotę. Jeśli par jest mniej, niż zapisał, sprawdza się jedno „Assembly”, z którego utworzono dokument, i zajmuje to kilka minut.

Czy Bimp liczy podatki od wynagrodzeń?

Nie. Bimp liczy wynagrodzenia na potrzeby rachunkowości zarządczej: naliczenia według stawek i pensji, zaliczki, wypłaty, zadłużenie i udział robocizny w koszcie wyrobu. Podatków i składek od wynagrodzeń system nie wylicza, księgowość prowadzi je we własnym programie. Kwoty w raporcie zadłużenia należy czytać jako naliczone przed podatkami.

Co to daje?

Fabryce z akordem na kilkudziesięciu stanowiskach przydają się dwie rzeczy: szybkość liczenia i zaufanie do kwoty. Obie pojawiają się, gdy naliczenie bierze dane z dokumentu produkcyjnego, a ręczna tabela znika.

Księgowa sprawdza sumy, które dokument już policzył, i według umownych pomiarów zajmuje to dwie godziny zamiast szesnastu. Spór z majstrem kończy się otwarciem dokumentu: widać w nim liczbę par, stawkę i kwotę. Stawka zmienia się w jednym miejscu, więc księgowa nie przelicza tabel przy każdej zmianie taryfy. Zaliczki się nie gubią: wypłacona kwota stoi w kolumnie „Wypłacono”, a zadłużenie w raporcie jest równe reszcie. Koszt pary zawiera swoje 3 PLN robocizny, więc właściciel porównuje modele według faktycznej ceny pracy.

Wzór, stawkę z normy czasu i wzór zlecenia pracy opisano w artykule Jak policzyć techniczny koszt wytworzenia, gdy Excel się myli, który pokazuje też, jak robocizna łączy się z materiałami w wyrobie. Bimp to chmurowy ERP dla producentów, tworzony na Ukrainie, a te dokumenty są w nim powiązane z magazynem i kosztem. Wszystkie funkcje zebrano na stronie Bimp dla producentów.

Granice scenariusza

Scenariusz obejmuje dwie operacje akordowe, zaliczkę, pensję i raport zadłużenia. Krojenie i inne operacje nalicza się tym samym schematem, ale w przykładzie ich nie pokazano. Pensje kadry do kosztu partii nie wchodzą. Podatków od wynagrodzeń Bimp nie liczy. Ewidencji kadrowej (karty czasu pracy, urlopy, zwolnienia lekarskie) w użytych artykułach pomocy nie opisano, więc scenariusz jej nie obejmuje. Skrócenie z dwóch dni do dwóch godzin jest umowne, w Państwa firmie zależy od liczby operacji i jakości wprowadzonych stawek.

Często zadawane pytania